با الها

بارِ اِلٰها...

اَز کُویِ تُو بِیرون نَشَوَد پایِ خِیالَم،
نَکُنَد فَرقی بِه حالَم...
چِه بِرانی،
چِه بِخَوانی،
چِه بِه اَوجَم بِرَسانی،
چِه بِه خاکَم بِکِشانی.
نَه مَن آنَم کِه بِرَنجَم،
نَه تُو آنی کِه بِرانی.
نَه مَن آنَم کِه زِ فَیضِ نِگَهَت چَشم بِپوشَم،
نَه تُو آنی کِه گِدا را نَنَوازی بِه نِگاهی.
دَر اَگَر باز نَگَردَد، نَرَوَم باز بِه جایی؛
پُشتِ دیوار نِشینَم، چُون گِدا بَر سَرِ راهی.
کَس بِه غَیر اَز تُو نَخواهَم،
چِه بِخواهی، چِه نَخواهی.
باز کُن دَر، کِه جُز این خانِه مَرا نیست پَناهی...

شعر اسلامی با دیزاین اسلامی با آواز خانم با زیر و زبر خوانده شود